1,5 meter; grenzen openen de ruimte

Grenzen kunnen prettig zijn. Ze bieden houvast, laten zien wat bij elkaar hoort en geven daarmee een gevoel van veiligheid. Grenzen kunnen ook beperken en afscheiden. In deze tijd waar onze vrijheid begrensd wordt is het zoeken naar de ruimte tussen de grenzen. Hoe kan je jouw ruimte pakken binnen deze begrensdheid?
Als kind worden we begrensd door de ouders, als puber denken we dat er geen grenzen bestaan en als volwassene? Kijk eens wat er ontstaat bij jou. Krijg je het gevoel van willen uitbreken, de grenzen doorbreken, of trek je je terug en doe je wat je denkt wat verwacht wordt van je? Hoe kijk je naar de mogelijkheden die er zijn voor je, experimenteer je ermee?

Grenzen horen bij het leven van ons als mens. Door ons lichaam zien en ervaren we onze grenzen. Ons denken beperkt ons af en toe en we staan op de aarde, een duidelijke grens die we kunnen voelen.
Hoe gaan we om met deze grenzen? Hoe vullen we onze ruimte? Laten we aan een ander zien waar onze grenzen liggen?

Grenzen verleggen heeft voor mij te maken met ontwikkeling.

Curieus

ontspan en zorg goed voor jezelf en geniet van mijn muziek, DuoSolo alt-dwarsfluit

Het is een merkwaardige wereld op dit moment. Corona – Beperkingen – Angst ….. We worden stilgelegd maar het broeit wel. Misschien juist daarom. Zijn er meer dingen aan de hand dan we weten?
Tijdens en na een crisis komen mensen er slechter uit, sommigen beter. Ik wil hier sterker uitkomen dan ik was. Jij ook?

Ik was aan het surfen op het internet, op zoek naar andere feiten en meningen over het corona virus. Wat moet ik nu geloven?

In deze tijd worden we snel opgenomen in een gemeenschap, voegen we ons in. We zijn vaak bang om een afwijkende mening te hebben, bang om daar meteen op te worden afgerekend. Vaak vergeten we om dat wat we horen of lezen naast onze eigen waarden en ideeën te leggen.
Ik denk dat het nu tijd is om na te denken en te luisteren naar de innerlijke stem en deze weer sterk te maken. Dan zijn we krachtig als we weer bij elkaar kunnen zitten en naar buiten mogen. Dan kunnen we dingen veranderen en een betere, goede wereld creëren. Het is belangrijk om onze tijd nu te gebruiken.

Allereerst moeten we de tijd gebruiken om in beweging te komen en te blijven. Letterlijk en figuurlijk. Eenmaal fysieke beweging, eenmaal innerlijke beweging. Teken, schilder, zing, schrijf, fluit, enz. geef uitdrukking aan wat je beweegt en bezig houdt. Een gezonde geest zit in een gezond lichaam, ofwel in het latijn: Mens sana in corpore sano.
En versterk je immuunsysteem. Eet gezond, zeker ook gember, knoflook en uien, liefst biologisch, vermijd teveel suiker en alcohol, zorg voor goede en voldoende slaap, ontspan en vul eventueel aan met voedingssupplementen zoals vitamine D3, Vit C, Zink en Selenium. Kijk naar natuurlijke voedingssupplementen, zonder vulmiddel en aanvullende chemische stoffen.

Wat is vrijheid?

vrijheid klinkt heerlijk!

Vanmiddag ben je vrij, hoe mooi klinkt dat in onze oren. Helemaal vrij zijn van alles, hoe vaak wensen we dat niet. Ruimte om jezelf te ontplooien, doen wat je wilt, geen verantwoording afleggen.

Vrijheid ligt dieper, is voor mij keuzes maken, beslissen. Zoals Paulo Coehlo zegt ”vrijheid is het vermogen keuzes te maken en je aan datgene te binden wat het beste voor je is”. De volgende vraag komt op; Hoe weet je wat het beste voor je is? Vrijheid te nemen is niet altijd vanzelf sprekend. Hoe gemakkelijk is het toch achter anderen aan te lopen, niet zelf alles uit te zoeken. Vandaag de dag worden we overspoeld met informatie. Er is afleiding genoeg. Waar ligt dan jouw vrijheid? Hoe weet je wat goed voor je is? Belangrijk is, je verbinden met de waarden die jezelf kiest. Waar wijst de naald van jouw kompas naartoe?

Bepalen waar je naartoe gaat en hoe je daar wilt komen, dat is je vrijheid. Het moeilijkste aan vrijheid is haar te nemen. Hoe vaak gaat een dag voorbij waar we eigenlijk vrij hadden en s’avonds denken wat heb ik nu gedaan? Bewust kiesen om niets te doen is heerlijk en ontspannend, de dag voorbij laten gaan zonder te kiesen is een ander verhaal. Besluiten op vertrouwen, vertrouwen in jezelf, naar je buikgevoel luisteren dat je helpt om het beste voor je te vinden. Vertrouwen ook in de mensen die dicht bij je staan en het beste voor je willen. Zo bouw je je vrijheid op.
Mis je dat op het moment kan je het weer leren. Ga in kleine stappen ervaren en voelen hoe het is je vrijheid zelf in de hand te nemen. Het is zo belangrijk dat mensen vanuit een gezonde eigenwaarde en ethiek in de wereld staan. Als mens leven we met grenzen, onze vrijheid ligt binnen deze grenzen. Misschien betekent dat voor jou eens buiten je lijntjes te gaan, durven kiezen, veranderen, je kompas zetten.
Ik wens je dat je deze vrijheid kan voelen en opnemen. Zelf ervaar ik op het moment heel veel vrijheid tijdens vrij kalligraferen. Heb je zin dit een keer te beleven nodig ik je uit voor een kalligrafisch schrijfcafé.

En nu in actie komen

En nu in actie komen!

Een tijd geleden ging ik naar een introductie in handboogschieten. Ik kreeg een boog, het werd me verteld hoe ik hem vast moest houden, hoe de pijl er in te zetten, te spannen en los te laten. Staan, focussen, optrekken en loslaten. Alles in een beweging. Ik merk als ik te lang met het focussen en optrekken bezig ben kan ik aan het einde niet meer in flow loslaten. Is het zoals in het leven? Een idee ontstaat, je gaat ze poetsen en vormen en nog eens en nog eens, hoe zit het dan met de actie?

Een idee ontstaat, een beeld wordt gecreëeerd, de actie kan volgen. Makkelijk toch? Wat is de juiste tijd om een idee te lanceren, te zeggen wat je denkt of voelt, een actie te doen en te kijken wat er als reactie komt? Te lang bezig met het beeld te vormen is onhandig, net zo als meteen met het idee te gaan strooien. Alles wat je deelt kan groeien, wat je achterhoudt verschrompelt. Een idee naar buiten brengen kan erg spannend zijn. Hoe komt het over, wat krijg ik voor reacties? En toch: als we de dingen die we verzinnen en waar we voor staan niet naar buiten brengen, kunnen ze niet groeien.

Niet te lang bij het ene blijven hangen, doorgaan en doen. Door te doen kunnen leren. Je kunt je ideeën delen met mij en ik help je in actie te komen. Je krijgt door een goede samenklank meer zelfvertrouwen en we gáán ervoor!

Ik ben benieuwd naar de reactie en ik geef graag 3 sessies cadeau voor de eerste reactie. Kom jij in actie?

Het woord is de taal van de aarde, muziek de taal van de hemel

“Woorden zweven boven de aarde. Je kunt ze in de vormen van de natuur waarnemen. Ze liggen boven het graan, verborgen in de wolken of verborgen in stenen. Pak ze uit, ga op zoek en laat je meevoeren”.

Deze gedachten kwamen in mij op na een weekeind waarin ik met een vriendin met woorden en kalligrafie gewerkt had. Hoe kwamen ze in me op? Ik denk dat het te maken had met creativiteit, dichter bij mezelf zijn, waarnemen en open staan voor wat om me heen is, verbinding scheppen.

Eigenlijk verbinden we altijd. Ja, zonder verbinding kunnen we niet bestaan. Die verbinding kan op verschillende niveaus ontstaan. We staan op de aarde, we lopen en we zijn verbonden vanwege de zwaartekracht. We kunnen zo een diepere verbinding maken, voelen waar onze voeten op staan, hoe de grond aanvoelt, wat is de omgeving? Dat is gefocuste aandacht, mindfulness. We hebben te maken met ruimte om ons heen. Boven, beneden, voor, achter, rechts en links. Normaliter nemen we dat niet bewust waar, dat zou ook ingewikkeld zijn. Onze hersenen zijn net filters en zorgen ervoor dat we niet te veel prikkels binnen krijgen.

Als we een dag of enkele uren of een moment de tijd nemen om ons met focus en aandacht te verbinden met wat we doen, komen we dichter bij onze kern en onze scheppingskracht. We doen dan niet wat ons opgedragen wordt maar ‘doen’ vanuit ons innerlijk weten en vertrouwen. 

In de oudheid waren er kunstenaars en schrijvers die zichzelf niet creatief vonden. Wat zij deden was het immers het ‘nabootsen van de natuur’. Ze hadden zelf nooit het idee dat ze iets nieuws maakten, maar dat ze iets probeerden na te doen wat er al was.

Ook volgens Nancy Andreasen (een Amerikaanse neurowetenschapper) komen alle creatieve ideeën die we hebben in eerste instantie uit de natuur. We slaan alles op wat we horen, zien en meemaken. Als we vervolgens in een situatie komen die we nog niet kennen legt je brein linkjes tussen al die bestaande ideeën om zo een nieuw idee te vormen. Je verzint dus eigenlijk nooit iets dat helemaal nieuw is, maar put uit alles wat je al weet en legt daar (nieuwe) verbindingen tussen.

Creativiteit ontstaat door verbinding van ideëen. Schakel de filter van je hersenen eens uit door zo min mogelijke prikkels om je heen door te laten en met focus en aandacht te improviseren met een activiteit, het maakt niet uit met welke. Tijd beleven vervaagt, een uur is zo om. Je komt in flow. 

Twee jaar geleden ben ik een nieuwe weg ingeslagen, heb mijn passie voor het woord verdiept door kalligrafie te leren. En ook daar ben ik weer de weg van improvisatie ingegaan. Improviseren vanuit vormen, letters, en woorden. Heb je er ook wel zin in? Kijk naar mijn agenda, ik begin met workshops kalligraferen in het najaar.

improvisatie

Improvisatie

Ken je dat gevoel, je wilt iets moois creëren maar hoe? Eerst het materiaal of gereedschap klaarleggen, alles mooi op een rij leggen. Het hart begint sneller te kloppen, alle cellen zijn gespannen en vol vreugde. En nu? Het begin kan een drempel zijn. 

Je wilt bijvoorbeeld gaan schilderen. Je zit voor een mooi, leeg wit doek. Het wit is zo mooi, zo leeg, hoe en waar zal je de eerste streep zetten? Wat als die niet lukt, is het hele doek al verbruikt. En toch, als je niet begint en alleen in je hoofd zit en in je gevoelens gaan je hersenen roken! 

Je gaat improviserend aan de slag en ik help je daarbij. Eerst losmaken van de polsen, losmaken van de gedachten, in een ritme komen. Dan het papier omdraaien, strepen zetten, figuren maken, meditatief creëren, kijken wat er gebeurt. Gaat het om kleur, om vorm, om samenvloeien? Het gaat om ritme. Je kunt het vergelijken met muziek. Sommige tonen krijgen meer accent, en dan creëer je uit klanken een melodie. Bij schilderen krijgen sommige vormen of kleuren meer accent, en daaruit ontstaat  een geheel. Het geheel bepaalt de sfeer. 

Het fijne aan improviserend aan de slag te gaan is dat vanuit je kern iets ontstaat. Dat kan verrassend zijn of confronterend. Het is een unieke uitdrukking van het moment. Iedere creatie is anders en brengt je dichter bij jezelf.

Ik zit voor een mooi, leeg wit vel papier. Het wit is zo mooi, zo leeg, hoe ga ik de eerste streep zetten? Wat als die niet lukt, is het hele papier al verbruikt. En toch, als ik niet begin en alleen in mijn hoofd zit en in mijn gevoelens kan niets ontstaan dan ideeën, rook in mijn hersenen.

Door te doen, te beginnen wordt iets zichtbaar, het ontstaat, kan groeien, veranderen. Wil ik van een idee een creatie maken is het belangrijk ergens te beginnen, eerst de idee helderder te krijgen.

Op een vel papier, losmaken van de polsen, losmaken van de gedachten, in een ritme komen. Dan het papier omdraaien, strepen zetten, figuren, een letter bestaat uit rondjes en strepen, hoe je die bij elkaar voegt maakt uit wat voor een letter zichtbaar wordt. Voor mij is kalligraferen rust vinden, meditatief creëren, kijken waar letter, form en beeld een geheel worden. Kan je nog lezen wat er staat of is juist het beeld of de form belangrijk? Het ritme is iets waar ik me aan houd. Het vergelijk met de muziek is er. Sommige tonen krijgen meer accent, dan creëer je uit klanken een melodie. Bij kalligrafie krijgen enkele letters meer accent, zo ontstaat uit verschillende letters een geheel. Het geheel bepaald de sfeer.

Het fijne aan improviserend aan de slag te gaan is dat vanuit je kern iets ontstaat, dat kan verrassend zijn of confronterend. Het is een unieke uitdrukking van het moment. Iedere creatie is anders en brengt je dichter bij jezelf.